พบกันวันคิดถึง / see you anytime i want
มีเรื่องราวและภาพประกอบโดยคุณ Kikuta Mariko หนังสือเล่มนี้อยู่กับฉันมาห้าปีแล้วแต่ก็ยังดูเหมือนซื้อมาเมื่อวาน เก็บรักษาไว้อย่างดี ไม่ว่าจะย้ายไปไหนฉันจะนำมันติดตัวไปด้วยเสมอ นานๆจะหยิบมาอ่านที เพราะว่าอ่านทุกครั้งจะต้องร้องไห้
หนังสือเป็นเรื่องของ มิกิจัง กับหมาน้อยชื่อว่า ชิโระ อ่านแล้วทำให้รู้สึกว่าเวลาที่เรารักอะไรก็ตามมากๆสิ่งๆนั้นไม่มีวันเลือนหายไปจากชีวิตเราได้ไม่ว่าจะเป็นคน สัตว์ สิ่งของ สถานที่
หนังสือเล่มนี้ทำให้ฉันนึกถึงหมาของฉัน (ไม่กล้าเอ่ยชื่อ) ที่ร้องไห้ก็เพราะหนังสือเป็นตัวแทนที่บอกฉันว่าเราเคยมีความทรงจำที่ดีร่วมกันในช่วงชีวิตหนึ่ง
การที่เราไม่ได้อยู่ด้วยกันอีกต่อไป ไม่ได้หมายความว่าเราจะเลิกรักหรือไม่คิดถึงกัน
ฉันเป็นคนรักหมามาก หมาของฉันตายไปตั้งนานแล้วแต่ก็ยังคิดถึงอยู่บ่อยๆ คิดถึงขนนุ่มๆ กลิ่นของมัน ความเท่ ความกล้าหาญ และความรักที่มันมีให้ฉัน
ทุกวันนี้กลายเป็นคนที่ไม่เลี้ยงหมา ไม่กล้าที่จะรักแบบที่เคยแม้แต่สัมผัสกันอย่างใกล้ชิดก็ยังกล้าๆกลัวๆแต่ก็ค่อยๆฝึกไปกับหมาของเพื่อน ยังมีความฝันว่าวันหนึ่งจะกลับมาเลี้ยงหมาได้ส่วนเจ้าเฉาก๊วย (พยายามเรียกชื่อ) ก็อยู่ในใจ คิดถึงมากและก็ยังรักมันมากเหมือนเดิมทุกวัน
ถ้าวันไหนที่เราคิดถึงกัน ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน บนโลกนี้ หรือจักรวาลไหน เราจะทำเหมือนที่ ชิโระกับมิกิจัง บอกไว้ในหนังสือ เพราะฉันเชื่อว่าในจักรวาลแห่งความนึกคิด เรายังอยู่ด้วยกันเสมอเท่าที่ใจเราต้องการ
+ พบกันวันคิดถึง ไม่พบว่าวางขายที่ไหนมานานแล้วเพราะถ้าเจอก็คงไม่พลาดที่จะซื้อเก็บไว้
เราแบ่งกันอ่านได้ ถ้าใครต้องการ
++ ไปอ่านเนื้อเรื่องเต็มๆได้ที่ blog คุณ rathwjj ค่ะ
กุมี 2เล่ม
อ่านหน้านี้จบแล้ว
ต้องเดินไปกอดตุ้งทันที
สัมผัส not สำผัส
“..เวลาที่เรารักอะไรก็ตามมากๆ
สิ่งๆนั้นไม่มีวันเลือนหายไปจากชีวิตเราได้
ไม่ว่าจะเป็นคน สัตว์ สิ่งของ สถานที่..”
มันเป็นอย่างนั้นจริงจริงเหรอเธอ
ทำไมเราถึงรู้สึกว่ามันเลือนไปทุกทีล่ะ
dear @พิสูจน์อักษร Div.
thanks haha
dear @ป.น
เธอจงใจ
เราไม่มีหมา แต่เราอยากมี
เรามีแต่ปลา แต่เราจำชื่อมันไม่ได้…มันมีสามพันฟ่าๆ ตัว
แต่เราจำได้ วันที่เราเลี้ยงปลามิกกี้เมาส์ไว้สองตัว แล้วเชียร์ให้มันมีลูกด้วยกัน จนวันนึงมันออกลูกมาเต็มเลย! เลยนั่งไล่ช้อนทีละตัว ทีละตัว ลงอ่าง
ทุกวันนี้มันตายไปหมดแล้ว แต่อ่างยังอยู่
แต่ปลาทีี่ว่ายในนั้น เป็นของแม่ไปหมดแล้ว
เคยเลี้ยงหมา แล้วตาย
จำได้ว่า เค้าไม่สบาย วันที่หมดลม เค้ารอเราลงจากรถ เห่า 1 โฮ่ง แล้วขาดใจลงตรงนั้น
จากวันนั้น บอกกับตัวเองไว้ว่า ถ้ายังไม่พร้อมจริงๆ อย่าคิดจะเลี้ยงอีกเลย
บร๊วบ!
จะลอง “พบกันวันคิดถึง” กับคนดู
dear @Rising-Top
เห็นทีเราต้องไปกลุ่มบำบัดพร้อมกันแล้วล่ะ
กอดตุ้ง!
กอดไม่ถูก เพราะมีหลายตัว เย้ยยย
dear @ผีน้ำ
รอบนี้มาอ่านหลังสุดเลยสินะ
อ่านเรื่องนี้แล้วอินเหมือนกันคะ สุดๆ เลย
เพราะรักน้องหมามากเหมือนกัน
HELLO,Air! Nice to meet U
But I’am not have a dog ,,,
อ่านแล้วคิดถึง….ใครบางคน ที่ไม่ได้เจอกันอีกแล้ว
ชีวิตเราสั้น อยากทำอะไร รีบทำ..