If we ever break up,This is my book. / Jason Logan
มีชื่อภาษาไทยว่า บันทึกรัก ( ในวันที่เราเลิกกัน ) คณาคม มลังไพศรพณ์ / แปล
เป็นคนชอบตัวการ์ตูนเป็นทุนเดิม ยิ่งพอมีตัวหนังสือ สั้นๆ ชัดเจน ก็ยิ่งชอบ หนังสือเล่มนี้ว่าด้วยเรื่องความสัมพันธ์ในวันที่ เธอ/เขา ไม่อยู่แล้ว
ที่จริงแล้ว การเลิกกัน เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่คนเกิดมาก็ต้องเจอ เป็นเรื่องที่ต้องผ่านด้วยตัวเองจริงๆ หนังสือไม่ได้ช่วยอะไรและดูเหมือนไม่มีใครช่วยเราได้ ถ้าอกหักอยู่คงจี๊ดไม่มากก็น้อยกับหนังสือเล่มนี้ อกหักคืออะไร..ไม่รู้จัก ไม่รู้จัก
อ่านไปสามรอบ ก็ขำทั้งสามรอบ การอกหักเป็นเรื่องธรรมดาสามัญที่เกิดกันทั้งโลกหรือทั้งจักรวาล ความบ้าคลั่ง .. เค้าเป็นกันทั้งโลก ไม่มีใครอยากนั่งแยกกองซีดี กองหนังสือ หรืออะไรก็ตามที่เคยซื้อด้วยกัน เสื้อยืดที่ใส่กันเป็นคู่ถึงคราวต้องพรากจากแต่เชื่อว่าก็คงมีส่วนดีอยู่บ้างในทุกความเสียหายที่เกิดขึ้น ยอมรับเสียเถิด ว่าการพบกัน รักกัน หรือเลิกกัน ว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตจริงๆ
ภาพบางส่วนจากหนังสือ,
ในฐานะคนอ่านที่ลอยตัวอยู่เหนือสถานการณ์เหล่านั้น ก็เลยมองมันอย่างเข้าใจ เพราะรูปแบบการเลิกราคงมีไม่กี่แบบ หนังสือบอกถึงช่วงเวลาเหล่านั้น ในวันที่เลิกมีกิจกรรมชีวิตมืดมนให้ทำกันอยู่มากมาย บางวันอาจดีขึ้น หรืออาจกลับไปบ้ายิ่งกว่าเดิม จนในที่สุดมันก็คงเป็นอีกเรื่องที่ต้องผ่านไป เชื่อเถิดว่ามันผ่านไปได้จริง
เชื่อสิ,ฉันเลิกมาเยอะและอาจจะรัก (Verb) นับครั้งได้มากกว่า จนเข้าใจ เลยรู้ว่ามันต้องผ่านความรู้สึกแบบนี้และมันก็ผ่านไปเป็นอีกแบบได้เสมอ ค่อนข้างเชื่อว่า ความสัมพันธ์เมื่อมันมาจนสุดทาง มันก็คือสุดทางจริงๆ ทำไมไม่กอดกัน แล้วเป็นเพื่อนกันไปตลอดชีวิต (แม้มันไม่ง่าย) ฉันรู้ว่าชีวิตจะไม่มีวันอกหักอีก เพราะมันก็แค่เดินมาสุดถนน การเลิกกันคือการเปลี่ยนวิถีชีวิตบางอย่าง ความรักก็(อาจ)ยังคงอยู่ แค่เปลี่ยนรูปแบบ แค่นั้นเอง
เมื่อวันหนึ่งที่ผ่านทุกอย่างมาได้ จะรู้สึกว่า ชีวิตมีความสุขมาก ( ย้ำ..ว่ามากกกก)
อ่านแล้วรู้สึกว่าการมีใครสักคนอยู่ในชีวิต ยังไงมันก็ดีกว่า
ฉัน,อยากทำให้ดีที่สุด อยากทำวันนี้เหมือนกับว่าพรุ่งนี้เป็นวันสิ้นโลกแล้วรักษาความรู้สึกที่ดีในวันนี้ วันต่อวัน ไปนานเท่านาน เพราะถ้าวันหนึ่งไม่ได้มาเดินด้วยกันแล้ว โลกก็ยังคงอยู่
อย่างน้อยก็ได้มีช่วงเวลาที่ดีช่วงหนึ่งของชีวิต ที่ได้ใช้ไปด้วยกัน ไม่ใช่เหรอ?
ขอให้มีความรักที่ดีกันทุกคน
แต่ถ้าวันหนึ่งมันไม่ดี ก็ไม่เป็นไร
สุดท้าย มันต้องมีสักคนบ้างล่ะ ..ที่ไม่ไปไหนแล้ว
ps,
+เคยคิดว่า จะดีแค่ไหนถ้าเราเกิดมา เจอใครสักคน รักกันตลอดไป ไม่มีเลิกแต่ก็คิดอีกว่า แล้วจะได้เรียนรู้อะไรไหม ว่าการคบหาคนๆอื่นในโลกเป็นยังไง โลกเป็นอย่างวันนี้ก็ดีแล้ว ( โลกของเรา )
+ หนังสือยืมหรือขโมยเพื่อนมา,จะเอาไปคืนแล้ว
Thanks @pimmy*
+ ถ้าเจอก็จะซื้อเก็บ จริงๆอยากได้ ฉบับภาษาอังกฤษแต่ยังไม่เคยลองจับแล้วดมกลิ่น เลยไม่รู้ว่าจะอยากได้หรือเปล่า หนังสือกวนดี น่าซื้อเก็บ
+ตั้งใจว่าจะไม่พูดถึงเรื่อง เกี่ยวกับความรัก ในBlogนี้แต่ไม่ทันแล้วล่ะ




ไม่ต้องเอามาคืน ซื้อเล่มใหม่แล้วจ้ะ
เปิดบล็อกนี้แล้วเพลงรักไม่ยอมเปลี่ยนแปลงของติ๊ก ชีโร่ขึ้นมาพอดี
บรรยากาศระคนกันดีเชียว เลิกกัน กับรักไม่ยอมเปลี่ยนแปลง
โห่โห โห่โห โห่โหโห้โห้
เล่มนั้นของเธอ เพลงนี้ของฉัน ~:D
ไม่ทันแล้ว
“ไปยังที่ ที่คุณไม่เคยไป”
สุดท้าย มันต้องมีสักคนบ้างล่ะ ..ที่ไม่ไปไหนแล้ว
สัปดาห์หนังสือปีนี้ ท่าจะแย่แฮะ มีรายการที่จะต้องซื้อเพิ่มขึ้นอีกแล้ว
หายไปนาน ไม่ได้ไปทำใจอะไรที่ไหนหรอก ตั้งใจทำงาน 55
ปกติเราไม่ค่อยอ่านหนังสือเกี่ยวกับคู่มือความรัก หรือ อกหัก หรือ เลิกกัน แต่ก็จนแล้วจนรอด เวลาที่ไม่มีใครที่ให้คุยให้ปริกษาให้ระบาย มันเป็นช่วงเวลาที่แย่ที่สุด และก็เป็นครั้งนั้นที่ตัดสินใจหาหนังสือแนวๆนี้มาอ่าน 2-3 เล่ม(ค่ายใยไหม) ช่วงลำบานนั้นก็ได้ผ่านพ้นไป ไม่รู้หรอกว่าเพราะหนังสือ หรือ เวลา แต่สิ่งที่ได้กลับมาก็คือชีวิตของเราคนเดิม ทุกวันนี้ก็ไม่ได้เข็ดกับความรัก เชื่อเสมอว่าความรักเป็นสิ่งที่ดี (ไม่เชื่อลองเกลียดกันสิ) คนเราควรรักกัน รักอย่างบริสุทธิใจ จริงใจ เมื่อรักคือการให้ เมื่อนั้นไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ความเสียหายจากความรัก คงไม่ได้มากมายเท่ากับรักที่มีแต่ความต้องการจากอีกฝ่าย และจะได้ไม่ต้องฟูมฟาย ประโยคเดิมๆให้เพื่อนฟังซ้ำๆว่า “ฉันทำอะไรมากมายให้เขา ไม่เห็นเขาให้อะไรฉันเลย”
ยาวหน่อยนะ เหอๆ ชดเชยที่ไม่ได้มานาน
ปล. ตอนนี้ฉันกำลังอ่าน “หนาวผู้หญิง” อยู่
อ่านเพลินดีจัง มุมมองดี
ไม่เคยเห็น
แต่เท่มาก
เขียนด้วยลายมือด้วย