มันมีสถานที่อยู่ไม่กี่แห่งบนโลกหรอกที่ฉันจะบอกได้เต็มปากว่า รักที่แห่งนี้เหลือเกิน
ยินดีต้อนรับสู่ Neverland

เนเวอร์แลนด์เป็นส่วนหนึ่งของทะเลอ่าวไทยอยู่บนเกาะเล็กๆ ที่เรียกว่าเกาะหมาก
หมากคือ มะพร้าว นั่นเอง ความตั้งใจของฉันกับที่นี่คือตั้งใจไปถ่ายรูปเพื่อทำโปสการ์ดสวยๆ ไปวางไว้ที่นั่นแต่เมื่อไปถึงมันมีอะไรมากกว่านั้นเสมอ

คนที่สร้างที่นี่ขึ้นมา เป็นเพื่อนกัน เป็นผู้หญิงกับผู้ชาย คือ โป้ กับ ยู และฉันก็เป็นเพื่อนของสองคนนี้อีกที ทั้งสองคนสร้างมาNeverland มากับมือ นั่นหมายถึงการเดินไปตัดไม้ในป่า ทาสี ตอกตะปู เลื่อยไม้ ตกแต่ง จ้างช่างบนเกาะมาสร้างเท่าที่จำเป็น เจ้าของบ้านทั้งสองคนภูมิใจไม่น้อย ที่ได้พูดคำว่า นี่ไงบ้านเรา
ฉันชอบอยู่กับคนที่มีความฝันที่ไม่รู้ว่ามันจะจริงขึ้นมาวันไหน มากกว่าคนที่ทนอยู่กับความจริงแล้วบอกว่าทุกอย่างมันดูแย่แต่ชีวิตก็ยังไม่เดินไปไหน ก็ยังอยู่ในกล่อง

เนเวอร์แลนด์ เป็นดินแดนที่ไปได้โดยไม่ต้องฝัน ไม่มีใครว่าอะไร ถ้าเราจะเป็นเด็กที่ไม่รู้จักโตสำหรับที่นี่อยากทำอะไรก็ทำ ไม่อยากทำอะไรก็ไม่ต้องทำ [ง่ายไหม]
อยู่ที่นี่แล้วรู้สึกเหมือนอีกโลกหนึ่ง ในคืนแรกฉันยังลงเอยกับที่นอนไม่ได้
โป้บอกว่า นอนที่ไหนก็ได้ ไม่เข้าใจ ว่านอนที่ไหนก็ได้ มันเป็นยังไง
คืนแรกเลยได้นอนฟูกและมีมุ้งกลมกางให้ยามนอนแต่คืนถัดไปจากนั้น ด้วยความเหนื่อย ผสมกับเมาทำให้ฉันล้มตัวลงนอนที่ไหนก็ได้ มีเพลงขับกล่อมตลอดเวลา โดยไม่ต้องพึ่งหูฟัง
ยุงมักใจดีกับคนเมาเสมอ วันดีคืนดีก็จะมีมินิคอนเสิร์ตอยู่ข้างๆ ในตอนที่หลับอยู่
เหนื่อยแต่มีความสุขเหลือเกิน
ชีวิตในตอนกลางวันที่เนเวอร์แลนด์ เริ่มจาก การตื่นกี่โมงก็ได้ บางวันฉันก็ตื่นมาทำโน่นนี่
ฉันเกลียดการล้างจาน แต่ที่นี่ฉันรู้สึกอยากล้างจาน รู้สึกอยากเอาชนะภูเขาลูกใหญ่ที่วางซ้อนกันอยู่ รู้สึกมีแรงทำสิ่งต่างๆ โดยที่ไม่มีใครร้องขอ รู้สึกมีพลังงานวิ่งอยู่ในตัว บางวันทำอาหารให้นักทาสีกับนักเลื่อยไม้ซึ่งอาจแปลงกายเป็นนักดนตรีหรือแม่ครัวได้ทุกเมื่อ ฉันชอบทำอาหารให้คนที่ฉันรัก แน่นอน ฉันรักสองคนนี้  อยากพักอ่านหนังสือก็ไปอ่าน อยากขีดเขียนอะไรก็เขียน ตอนเย็นก็ขับรถเล่น พอตกดึกก็จะเริ่มมีแขกเข้ามาที่เนเวอร์แลนด์ก็ช่วยขายของ นั่งคุยกับคนนั้นคนนี้ ยูก็จะทำพิซซ่าขาย ปิ้งหมูสะเต๊ะ โป้ก็เป็นดีเจ บางทีก็เปิดคอนเสิร์ต บางทีสองคนนี้ก็ลุกขึ้นมาทำเพลง ทุกคนทั้งหมดนี้เมาตลอดเวลา
ทำตัวเพี้ยนได้ไม่มีใครว่า อยากทำอะไรก็ทำ ไม่ยึดติดกับความเป็นไปของโลก
แถม young at heart ด้วย
เหมือนเป็นผู้สื่อข่าวสาวพลัดหลงไปดินแดนมหัศจรรย์ ไปเจอปีเตอร์แพนที่เป่าทรัมเป็ต
กับทิงเกอร์เบลล์ที่มอมแมมไปด้วยสีทาบ้าน

บางวันก็ขับรถไปเที่ยวทะเล [ทั้งที่อยู่ทะเล]กันสามคน  ทั้งอ่าวมีแค่สามคนจริงๆ
บางวันฝนตก ก็รีบวิ่งเก็บของ อย่างวุ่นวาย โป้กับยู ชวนเล่นน้ำฝนแต่ก็ไม่ได้เล่น ถึงตอนนี้ก็ยังเสียดาย ที่นี่ เดินตากฝนกันอยู่ตลอดเวลา แต่ทุกครั้งที่เดินผ่านมาเจอกัน คนของเนเวอร์แลนด์ยิ้มให้กันเสมอในทุกสภาวะอากาศ

Neverland จะเป็นที่ๆอยากกลับไปเสมอเพราะมีเรื่องให้ได้หัวเราะกับชีวิต ได้ตลอดวัน บางวันนอนชิลล์และหลับไป ลงมาข้างล่างมีคอนเสิร์ต อีกสิ่งหนึ่งที่ชอบมากเกี่ยวกับที่นี่ คือ ดนตรีของneverland เพลงที่เปิดที่นี่ เป็นแนวที่ฉันชอบฟังมากที่สุด  มันดีแค่ไหนที่มีดนตรีอย่างที่ชอบ ลอยอยู่ในอากาศตลอดเวลา

ฉันเชื่อในเรื่องแรงดึงดูด  คนที่เหมือนกันมักจะโคจรมาพบกันเสมอในวันที่เหมาะสม
ไม่อยาก go home and grow up เลย เพราะอยู่ที่นี่เหมือนเป็นเด็กตลอดเวลา
การมีชีวิตที่มีความสุข ไม่จำเป็นต้องคิดมาก ไม่ต้องเสียเงินซื้อ ไม่อยากกลับ แต่ก็ต้องกลับ
สถานที่บางแห่ง มีความเป็นเพื่อน ความฝัน ความรัก และแรงบันดาลใจให้เราเสมอ ไม่มีเหตุผลใด ที่จะไม่กลับไปอีกที่นี่ ทำให้ฉันเริ่มเชื่อว่า โลกเป็นสถานที่น่าอยู่และเรื่องมหัศจรรย์ก็สามารถเกิดขึ้นได้ในทุกวัน ได้เท่าที่ใจคิดฝัน

เนเวอร์เเลนด์คือ ผับ บ้าน ร้านของที่ระลึกที่ทำงาน ที่สร้างแรงบันดาลใจและทุกสิ่งทุกอย่าง อย่างที่คุณต้องการ ทุกสิ่งที่อยากให้เป็น
วิธีเดินทางไปอยู่ที่นี่ เข้าไปฟังเพลงได้
http://www.myspace.com/neverlandkohmak

รูปเพิ่มเติม อยู่ที่นี่

ps,Low season ฤดูที่มีฝนและพายุ  เพื่อนทั้งสองคน อยู่ที่กรุงเทพฯค่ะ
ว่าแต่..เวลานี้ เราอยู่ฤดูไหน?