always pai

เดือนที่ผ่านมาฉันไปปายมา
พี่คนหนึ่งถามว่ามาปายกี่รอบแล้ว ฉันตอบไปว่า ไม่รู้ และนั่นคือคำตอบที่แท้จริง
คำตอบอาจจะเป็นสิบห้า สิบเก้า หรือ ยี่สิบสอง ก็ได้

บางครั้งฉันก็อยู่นานเกือบเดือน
บางครั้งก็อยู่วันเดียว รู้สึกว่าพักพ่อนเพียงพอแล้วก็กลับ บางครั้งก็คิดว่าควรจะอยู่ที่นี่ไปเลย
ภายในห้าปีที่ผ่านมาฉันไปปายแบบไม่ค่อยได้ตั้งตัวเลย เรามักจะได้ไปในที่ๆเราไม่ได้วางแผนว่าจะไป วังเวียงและปายเป็นขาประจำของการไปโดยไม่ได้วางแผน นึกอะไรไม่ออกฉันก็จะไปในที่เดิมๆ

ถ้าจะเขียนเรื่องเกี่ยวกับปาย คงมีหลายเรื่องให้เขียน
ฉันมองปายด้วยสายตาของนักท่องเที่ยวระยะสั้นและระยะยาว
หลายคนบอกฉันว่าที่ปายไม่เห็นมีอะไรเลย ก็นั่นแหล่ะ..ที่มาบ่อย เพราะความไม่มีอะไรนี่แหล่ะ
ถ้าอยากอยู่เฉยๆ นอนเล่น มองฟ้า ดูดาว ไม่อยากจะคิดอะไร ฉันก็จะมาที่นี่
ฉันทำความรู้จักกับปายในทุกฤดูกาล ท้องฟ้า และแสงแดดเป็นของฉันทุกเช้า
ดวงดาว และเสียงดนตรีเป็นของฉันยามค่ำคืน

ฉันไปปายตั้งแต่ตอนที่ยังไม่มี 7-11 จนถึงตอนนี้ที่มีเครื่องบินเล็กไปถึงแล้ว
ความทรงจำเกี่ยวกับที่นี่มีเยอะมากสัญญาว่าจะเล่าให้ฟังในสักวัน

เรื่องงานแต่งงานคนญี่ปุ่นที่หมู่บ้านพระจันทร์
การขับรถครั้งแรก เมา
การเติบโตขึ้นอีกก้าวของชีวิต
ลมหนาว ไวน์ เพลงแจ๊ซ
และ yellow ของ coldplay

ทุกครั้งที่กลับไปความรู้สึกเหมือนกลับไปเยี่ยมบ้านที่จากมาตั้งแต่เด็ก เพราะไปอยู่จนสนิทกับคนแถวนั้นทุกครั้งที่กลับไปก็จะทำบราวนี่ไปฝากที่บ้านปายนา และหลับฝันดี :)
ถ้ายังไม่ได้วางแผนว่าจะไปท่องเที่ยวที่ไหนหรือต่อให้มีที่ไป วางแผนซะดิบดี
ในตอนท้ายที่สุด..ฉันก็ไปอยู่ในที่นั่นอยู่ดี

ปาย:)

About this entry

You’re currently reading “always pai,” an entry on ramida*

Published:
10.29.07 / 10am
Category:
destination!, places:), traveling:)